Biraz İz Kalır

biraz-iz-kalir

Yine sevebilir insan,

Yine en baştan kariyer yapabilir,

Yine kazanabilir kaybettiklerini,

Yine dans edebilir,

Yine uydurduğu şarkıları söyleyebilir insan,

Yine çıkabilir çukurlardan,

Yine alabilir haklarını,

Ve insan;

Yine umut edebilir yarınları,

Yine temizler kirlendiği yerden,

Unutma!

Kırılan her kemik kaynar,

Biraz iz kalır,

O da ders olsun diye bırakılır…

Vazgeçince Bile Vazgeçemeyenler

Kimsenin en sevdiği olamadım ben…

Ya vazgeçtim ya vazgeçildim…

Ama şunu öğrendim,

Kaybedenler hep vazgeçince bile vazgeçemeyenler oluyormuş…

Her şeye rağmen bu hayatta vazgeçen veya vazgeçilen olmak yerine iz bırakan olunmasıymış.

Neyse biz de bundan sonra yalnızlarla devam ederiz…

10 Ağustos

10-agustos

Bugün benim doğum günüm…

Bir Teoman şarkısı gibi değil tabi ki. Ne sarhoşum ne yasta…

28 yıllık yaşantımda bir çok şey gördüm, bir çok şey yaşadım. Maddi manevi her şeyin dibini de zirvesini de tattım. Öğrendiğim en önemli şey ise insan ne kadar az şeye ihtiyaç duyarsa o kadar mutlu olur. Çünkü ne arabanın ne kıyafetin ne yeme içmenin sonu yok. Yani kebap yerseniz de karnınız doyar, soğan ekmekte. Bütün mevzu soğan ekmekle mutlu olabilmekte…

Ve ben değiştim. Artık hiç bir şeye ihtiyaç duymuyorum. Yani artık geç kalmışım, erken gelmişim, yaşamak isteyip yaşamışım veya yaşayamamışım hiç önemli değil. Bu saatten sonra benim için önemli olan tek şey hayatlarında iz bırakabildiğim insanlar. O yüzden hayatında iz bırakabildiğim insanlara diyeceğim şudur;

İyi ki varsınız iyi ki yanımdasınız…