Koyusunda Kaybolacağım

koyusunda-kaybolacagim.jpg

Sen hiç gözün yaşarmasın diye,

Derin derin nefes alıp,

Gökyüzüne baktın mı?

Acın ne kadar büyük olursa olsun,

Hayatına devam etmek zorunda kaldın mı?

İnsanlar böyledir işte,

Daha önce hiç canları yanmamış gibi,

Yakarlar insanın canını…

O yüzden şimdi bana bir çay koy,

Koyusunda kaybolacağım demde olsun lütfen…

Çayı Yalnız İçmedim

Artık yeniden başlıyorum…

Herşey güzel olacak, biliyorum.

Yeterince acı yaşadım,

Ve artık değerini biliyorum.

Çünkü acılar yaşanmadan değeri anlaşılmıyor…

Artık ince ruhun üzerine bir şiir demledim.

Ansızın gelirsin diye de çayı yalnız içmedim…

Ya Rab

ya-rab.jpg

Yâ Rab bela-yı aşk ile kıl âşîna beni,
Bir dem bela-yı aşktan kılma cüdâ beni,
Az eyleme inayetini ehl-i dertten,
Yani ki çoh belâlara kıl müptelâ beni.
Gittikçe hüsnün eyle ziyâde nigârımın,
Geldikçe derdine beter et müptelâ beni,
Öyle zaîf kıl tenimi firkatinde kim,
Vaslına mümkün ola yetürmek sabâ beni.
Nahvet kılıp nasîb Fuzuli gibi bana,
Yâ Rab mukayyed eyleme mutlak bana beni…