Çocuk Olabilsem Keşke

Çocuk olabilsem keşke yeniden,

Tüm kırılmışlıklarım bisikletim olmaması olsa,

Ve bütün telaşlarım sokağa çıkıp top oynayabilmek.

Özlemlerim bakkaldan şekerli sakız alabilmekle sınırlı kalsa,

Uçurtmaya imrensem sadece.

Tek kibirim yemek seçmek olsa.

Bildiğim tek oyun saklambaç,

Tek oyunbozanlığım saklanmamak olsa.

Yaptığım tek hile,

Tabağımdaki yemeği farkettirmeden çöpe dökmek olsa.

‘Ne çabuk yedin oğlum’ sorusuna Annemin,

‘Harika olmuş doyamadım’ demek olsa tek yalanım.

Aşk, komşu kızına duyduğum his gibi olsa,

Kapısının önünde beklemek,

Beraber okula yürüyebilmek için ve gizleme telaşı anlamasın diye.

Böylesi katıksız, yalın.

Tek bildiğim küfür ağzını kırarım olsa yeniden,

Ve aldığım cevap kıramazsın olsa sadece.

Topumu kestiği için küssem mahalleliye.

Nasılsın ufaklık dediklerinde geçecek kadar uçuşabilen bir küskünlüğüm olsa.

Hayat masallardan ibaret olsa yeniden.

Düşen elma olsa kafama,

Düşmekten anladığım bu olsa.

Tek düşmanım oyuncaklarımın biten pili olsa,

Oyuncak gibi fırlatılmasam şımarık eller tarafından.

Çocuk olabilsem keşke yeniden,

Hayatımda ‘Sen’ olmadan ki halime dönebilsem…