Ne demişti Mevlana;
“İnsanlar kitap gibidir.
Gerçek karakterini kapağına bakınca değil,
Zamanla sayfalarını okudukça anlarsınız.”
Bugün bunu neden söylediğini çok daha iyi anlıyorum…
Ne demişti Mevlana;
“İnsanlar kitap gibidir.
Gerçek karakterini kapağına bakınca değil,
Zamanla sayfalarını okudukça anlarsınız.”
Bugün bunu neden söylediğini çok daha iyi anlıyorum…
Ne işim var olum benim aşkla sevgiyle?
Hayatım boyunca bir kere adam gibi sevilmedim ki.
Hep bir çıkar, hep bir yalan.
O yüzden;
Demlerim çayımı,
Dinlerim o en sevdiğim şarkıyı,
Okurum yeni aldığım kitabı,
Yakarım bir de sigaramı…
İnsanlar aslında hep yalnız.
Artık insanlar birbirlerini anlayabilmek için tanımaya tahammül edemiyor.
Aslında biraz sabretseler tanımak için, biraz çaba gösterseler…
Neden kimsenin kimseyi anlamak için vakti yok?
Yazık, gerçekten yazık…
Yerin dibine batsın ön yargılarınız…